به‌خێربێن بۆماڵه‌خنجیلانه‌که‌ی هه‌ڵه‌بجه‌       مشتێک له‌خه‌رمانی سه‌رگوزه‌شته‌کانی شار

       (توندو تیژی له‌ ناخی مرۆڤدا )

                                                                               ( جه‌لیل سه‌عید)

مرۆڤه‌كان له‌سه‌ره‌تای دروست بونیانه‌ وه‌ گیانێكی توندو تیژی له‌ناخیاندا چه‌كه‌ره‌ی كرد ، ئه‌و گیانه‌ش سات به‌سات بوونی ته‌شه‌نه‌ی ئه‌كرد له‌ناو ئه‌و ناخانه‌دا ، گه‌رچاوێك به‌ مێژودا بگێرِینه‌وه‌  ئه‌توانین ( هابیل و قابیل ) بكه‌ینه‌ گه‌واهیه‌كی سه‌رده‌م بۆراِستی ئه‌م بابه‌ته‌ .

دروستبوون و سه‌رهه‌ڵدانی ئه‌م گیانه‌  توندو تیژیه‌ و به‌ر بلاَوی و ته‌ شه‌نه‌ كردنی له‌گه‌ڵ قۆناغه‌كانی ژیان ، هۆكاره‌كه‌ی به‌ پله‌ی یه‌كه‌م ده‌گه‌رِێته‌وه‌ ، بۆ  نه‌بونی ئاستی هۆشمه‌ندی مرۆڤ له‌و ساته‌ وه‌خته‌دا ، وه‌له‌ هه‌مان كاتیشدا هۆكارێك نه‌بووه‌ بۆ به‌رزكردنه‌وه‌ی ئاستی هوشیاری و رِۆشنبیری ئه‌و بوونه‌وه‌رانه‌ ، بۆیه‌ تا ده‌هات له‌ناخیاندا  زیادی ئه‌كرد ، به‌لاَم ناكرێت ئێمه‌ ئه‌م زیادكردنه‌ ش هاوسه‌نگ بكه‌ین له‌گه‌ڵ  هه‌مووئاست و گوزه‌رانه‌كانی ژیا ن ، به‌ڵكو مرۆڤ توانی  له‌سه‌ره‌ تاوه‌ خۆی له‌گه‌ڵ بونه‌وه‌ره‌كانی ده‌ورو به‌ریدا بگونجێنێت ، ئه‌م هۆكاری خۆگونجاندنه‌ش وای له‌مرۆڤ  كرد كه‌ تارِاده‌یه‌ك له‌یه‌كتری كۆ ببنه‌وه‌ ، چونكه‌ له‌زۆربه‌ی كاره‌كانیاندا كه‌ به‌ره‌نگاری كارێكی قورس ده‌بوونه‌وه‌ ده‌چون هانایان بۆ یه‌كتر ده‌برد به‌ چه‌ند كه‌سێك ئه‌وكاره‌ قورسه‌یان ئه‌نجام ده‌دا ، ئه‌م هۆكاری لێك نزیك بوونه‌وه‌ش وایكرد  ، كه‌ هه‌ردو رِه‌گه‌زی ( نێرو مێ ) یه‌كتر بناسن و جوانتر ته‌باو هه‌ما هه‌نگی یه‌كتری بن ، ئیتر{ (1) هێزێكی شاراوه‌ له‌نێوانی ئه‌م دوو رِه‌گه‌زه‌دا هه‌بوو كه‌ ده‌بوونه‌ هۆی زیا تر رِاكیشانیان بۆ لای یه‌كتری ، وه‌ئه‌م هێزه‌ وایكرد هه‌ردوو رِه‌ گه‌ز  وه‌كو ئه‌وه‌ی كاتی خۆی یه‌ك جه‌سته‌بووبن و به‌لاَم  كه‌رت كرابن ، له‌و ساته‌وه‌ هه‌ركه‌رته‌ به‌شوێن كه‌رته‌كه‌ی تریدا ئه‌گه‌رِێت ، تاوه‌كو یه‌ك بگرنه‌وه‌ و  ببنه‌وه‌ به‌ كه‌سه‌ به‌ هێزه‌ كه‌ی پێشتر كه‌ چوار ده‌ست و چوار قاچ و دووسه‌رو یه‌ك دڵی گه‌وره‌یان هه‌بووه‌ } .

بۆیه‌ ئێستاش ئه‌م عه‌شقه‌ ئه‌وه‌نده‌ به‌هێزه‌و كاریگه‌ر ی هه‌ یه‌ له‌سه‌ر مرۆڤ  كه‌ زۆرجار عه‌شقی پاكمان دیوه‌ تا گیان فیداكردن و له‌دین وه‌رگه‌رِانیشی تیابوه‌  بۆنمونه‌( شێخی سنعانی)  و( خه‌جێ و سیامه‌ند ..هتد) .

سه‌یركه‌ مرۆڤ چۆن بوه‌ به‌رامبه‌ر  به‌ عه‌شق و ئه‌ڤیندای  به‌لاَم به‌داخه‌وه‌ زۆرجار ( ئه‌هریمه‌نیك)  دێته‌ ژیانی مرۆڤه‌كانه‌وه‌  له‌كاتی كارو كاسبی و گوزه‌رانی مرۆڤه‌ كان به‌ ئه‌ندازه‌یه‌ك هۆش و عه‌قڵی ئه‌و مرۆڤه‌ ئه‌بات ، كه‌ ئه‌و مرۆ ڤه‌ خۆشی هه‌ست ناكات زمانی به‌ ئه‌ندازه‌یه‌ك كار ده‌كات له‌ وانه‌یه‌ ووشه‌یه‌ك ده‌ربرِێت ببێته‌ مایه‌ی كاره‌ساتێكی گه‌وره‌ ،  كه‌ ئه‌م هۆكاره‌ ش زۆرجار له‌ پێناو ی ماده‌یه‌كی زۆر بێمانا ئه‌م كاره‌ساته‌ بخولقێت ،  كه‌ماده‌ ئه‌گه‌ر ئێمه‌ بێین وه‌كو مرۆڤ له‌سه‌ری بدوێین و لێی بكۆڵینه‌وه‌  له‌رِاستیدا ماده‌ ئه‌و شته‌یه‌ كه‌ زۆر له‌مرۆڤ بچوكتره‌ چونكه‌ زۆرینه‌ی ماده‌كان له‌ خزمه‌تی مرۆڤایه‌تیدان ، به‌لاَم به‌داخه‌وه‌ بۆ ئه‌و مرۆڤانه‌ی كه‌ده‌بنه‌ كۆیله‌ی مادده‌ ،  له‌وانه‌یه‌ زۆرجاریش له‌سه‌ر هۆش و زاده‌ی عه‌قڵی كه‌سێكی نزیكی خۆی بگاته‌ وه‌ده‌ستهێنانی ئه‌و مه‌رامه‌ و دڵی به‌رامبه‌ره‌كه‌ی یاخوود كه‌سه‌كه‌ی برِه‌نجێنێت ، لێره‌دا پرسیارێك قیت ئه‌بێته‌وه‌ :

ئایا مادده‌یه‌ك به‌و جۆره‌ بگاته‌ ده‌ستی كه‌سێك كه‌ ببێته‌ هۆی رِوخانی ده‌رونی كه‌سێكیتر ، یان زه‌ره‌رمه‌ندی كه‌سێكیتر ، ئایا ئه‌و مرۆڤه‌ چ هۆش و عه‌قڵێكی خۆ ده‌خاته‌ گه‌رِ ، بۆ  هه‌ڵكردن و ژیانی له‌ گه‌ڵ ئه‌ و ماده‌ بێ مانا و قێزه‌ ونه‌  ؟

بێگومان ئه‌و كه‌سه‌ بۆ هه‌میشه‌ به‌ ده‌رونێكی نائاسایی و كه‌سێكی ناته‌واوو ناته‌ندروست له‌ ناخی خۆیدا  ، خۆی ده‌ خوێنێته‌وه‌ ،

هه‌مو ساته‌ وه‌خته‌كانی ژیانی به‌رده‌وام له‌ به‌ر لێپر سینه‌ وه‌و لێپێچینه‌وه‌ی خۆیدایه‌تی ،  ئه‌گه‌ر ئه‌وكه‌سه‌ ئاستی هوشیاریشی لاوازبێت ، هه‌میشه‌ ئه‌و خه‌مه‌ له‌ناخیدا بوونی هه‌یه‌ ، زۆر كه‌سیش هه‌بوون له‌ دوایدا خۆیان دادگایی خوَیان كردووه‌ و ، ئه‌نجامی ئه‌و دادگایی یه‌ی خۆشیان  زۆرجار نه‌  هێشتنی گیانی خۆیان بووه‌ به‌ ده‌ستی خۆیان .كه‌ئه‌مه‌ش دیسان كاره‌ساته‌ بۆمرۆڤه‌كان دێته‌ئاراوه‌.

به‌لاَم چه‌ند خۆشه‌ هه‌میشه‌ مرۆڤ به‌ دیدێكی رِۆشن و به‌ دڵێكی بێگه‌رده‌ وه‌ برِوانێته‌ به‌رامبه‌ ره‌ كه‌یی و  ئه‌و گیانی لوت به‌رزی و خۆ به‌زل زانینه‌ له‌ ناخیدا نه‌بوایه‌ ،  هه‌میشه‌ وا بیری بكردایه‌ته‌وه‌ كه‌ كه‌سێك له‌ به‌رامبه‌ریدا  ئه‌ویش هاو ژیان و هاوئه‌ندامانی جه‌سته‌ی ئه‌وه‌ ، یا ن ئه‌ویش به‌ ئه‌ندازه‌ی ئه‌ و مافی هه‌یه‌ بۆ ژیان  ، چۆن له‌ ئه‌ركدا به‌ هاو به‌شی خۆی ئه‌زانێت ، خۆشه‌ خه‌ڵكی به‌ر پرسیار ئه‌و مافه‌یتریش بدات به‌ به‌رامبه‌ره‌كه‌یی و ، حه‌قی ژیانێكی خۆش و یه‌كسانیش بداته‌  ئه‌وانیتر ، نه‌ك به‌ پێچه‌وانه‌ وه‌ هه‌موو هه‌ڵپه‌یه‌كی ته‌ نها بۆ خۆی بێت و ووشه‌ى (من .من) شێت و سه‌رگه‌ردانی بكات .

جابۆ یه‌ پێویسته‌ ئه‌و ئه‌مانه‌ته‌ی  خوای گه‌وره‌ پێی داوین ، به‌ ئه‌مانه‌ته‌وه‌ و له‌ پێناوی جوانكاری و گیانی خۆ شه‌ویستی و بیرو باوه‌رِێكی بێگه‌ردانه‌وه‌ به‌كاری بهێنین ، چونكه‌ زمانی مرۆ ڤه‌كان ، بێگوناهن ئه‌وه‌ زهنی مرڤه‌ كه‌ ئه‌وزمانه‌ داماوه‌ به‌و ئارِاسته‌ دزێوه‌ به‌كار ده‌هێنێت ، مرۆڤی چاو قایم ده‌توا نێت به‌ ئاره‌ زوی خۆی به‌كاری بهێنێت ، به‌شێوازی دروست و خۆشه‌ویستی جوانی ، له‌ و لاشه‌وه‌ به‌ پێچه‌وانه‌ وه‌ به‌ رِووه‌ ناشیرین و ناقۆلاَكه‌ به‌ كاری بێنین . ده‌سابا هه‌موان ،ئه‌و وته‌جوانه‌ی ( زه‌رده‌شت) په‌یرِو بكه‌ین كه‌ده‌فه‌رموێ{بیری چاك ، كرداری چاك ، گوفتاری چاك}، هه‌ریه‌كه‌ له‌ لای خۆمانه‌وه‌ هه‌وڵده‌ین ، زمان بۆ جوانی ، زمان بۆ خۆشه‌ ویستی ، زمان بۆ ته‌بایی ، زمان بۆ چاكه‌ خوازی ، زمان بۆ ووته‌ی جوان  زمان بۆ ....... هتد ، بخه‌ینه‌ گه‌رِ تا ژه‌نگی نا هه‌مواری لێی نه‌دات و سه‌راپای ژیان به‌ جوانی و خۆشه‌ ویستی برِا زێنیه‌وه‌ و ئاینده‌یه‌كی گه‌ش و رِوناك بۆ نه‌وه‌كانمان فه‌راهه‌م بهێنین نه‌ك دنیایه‌كی تاریك ونه‌خوازراو .

    

 

به‌خێربێن بۆماڵه‌خنجیلانه‌که‌ی هه‌ڵه‌بجه‌       مشتێک له‌خه‌رمانی سه‌رگوزه‌شته‌کانی شار