به‌خێربێن بۆماڵه‌خنجیلانه‌که‌ی هه‌ڵه‌بجه‌       مشتێک له‌خه‌رمانی سه‌رگوزه‌شته‌کانی شار

گه‌رِانه‌وه‌م بۆ عێراق به‌ مه‌به‌ستی گه‌رِانه‌وه‌ بۆ هه‌ڵه‌بجه‌ی دایك و رِزگار بوون له‌ ئاواره‌یی!



له‌ كۆتاییه‌كانی مانگی ئه‌یلولی ساڵی1988دا كه‌ل وپه‌لمان خسته‌ ناو گه‌لاَبه‌و له‌ سنوری ته‌وێڵه‌وه‌ هاتینه‌وه‌ خاكی عێراقه‌وه‌ .
له‌ودیو سنوری ئێرانه‌وه‌ ئیڤاو ئۆتۆمبیله‌ سه‌ربازیه‌كانی عێراق رِیزیان به‌ستبوو بۆ گواستنه‌وه‌ی ئه‌وانه‌ی له‌ ئێران ده‌گه‌رِانه‌وه‌، كه‌لوپه‌له‌كانمان له‌ گه‌لاَبه‌كانه‌وه‌ گواسته‌وه‌ بۆ ئۆتۆمبیله‌ سه‌ربازیه‌كان و به‌ ئومێدی نیشته‌جێ كردنه‌وه‌مان له‌ هه‌ڵه‌بجه‌دا كه‌وتینه‌ رِێ و گه‌رِاینه‌وه‌، كه‌ له‌ بیاره‌وه‌ هاتینه‌ خواره‌وه‌و ئۆتۆمبیله‌كان لایان نه‌دایه‌وه‌ به‌لای هه‌ڵه‌بجه‌دا هه‌ستمان كرد كه‌ دیسانه‌وه‌ كه‌وتینه‌وه‌ داوی درۆیه‌كی دیكه‌ی سه‌ددامه‌وه‌، كه‌وتینه‌وه‌ لۆمه‌كردنی خۆمان و گوتمان به‌ ده‌ستی خۆمان گۆرِمان بۆ خۆمان هه‌ڵكه‌نده‌وه‌، ده‌ست به‌جێ ترسمان لێ نیشت و گوتمان به‌خوا سه‌ددام بۆ جار ی سه‌دهه‌م درۆی له‌گه‌ڵ كردین و كاره‌ساتێكی ترمان به‌سه‌ر دێنێت! .
پاش زیاتر له‌ كاتژمێرو نیوێك گه‌یاندینیانه‌ عه‌ربه‌ت و دایان به‌زاندین و هێناینیان بۆ بینایه‌یه‌ك كه‌ پێده‌چوو ئه‌منی عه‌ربه‌ت بێت، له‌وێدا فۆرمی( العائدون )یان بۆ خه‌ڵكه‌كه‌ پرِ ده‌كرده‌وه‌، له‌ گه‌نجه‌كانیشیان ده‌پرسی كه‌ رِاستی بڵێن و هه‌ركه‌سێكیان پێشمه‌رگه‌ بووه‌ بڵێت پێشمه‌رگه‌ بووم وه‌گه‌ر نا دواتر رِووبه‌رِووی سزا ده‌بێته‌وه‌ .
منیش وه‌ك ئه‌و خه‌ڵكه‌ رِۆشتمه‌ به‌رده‌ستیان بۆ لێكۆڵینه‌وه‌و پرِكردنه‌وه‌ی فۆرمی( العائدون)، به‌لاَم له‌ رِاستیدا زۆر ده‌ترسام كه‌ به‌لاَیه‌كی ترم به‌سه‌ر بێنن، له‌ دڵی خۆمدا ده‌مگوت: (ئه‌گه‌ر به‌ چیرۆكه‌كه‌م بزانن ده‌رك به‌وه‌ ده‌كه‌ن هێنده‌ی هه‌موو گه‌ردیله‌كانی زه‌وی رِق له‌ دڵمدایه‌ به‌رامبه‌ر به‌ سه‌ددام و به‌عس، له‌ناوم ده‌به‌ن به‌لاَم چارێكی كه‌م نیه‌! .).
چه‌ند كه‌سێك پۆشاكی سه‌ربازی مه‌یله‌و پیرۆزه‌ییان له‌به‌ربوو( كه‌ دیار بوون ئه‌من بوون) دانیشتبوون بۆ لێكۆڵینه‌وه‌و پرِكردنه‌وه‌ی فۆرم، كه‌ رِۆشتمه‌ به‌رده‌ستیان لێیان پرسیم: تۆ سه‌رۆك خێزان نیت ومنداڵیت و برِۆ ده‌ره‌وه‌، منیش زۆر به‌كزیه‌وه‌ گوتم ئاخر ماڵه‌وه‌مان هه‌موویان له‌ كاره‌ساته‌كه‌دا شه‌هید بوون! ، ئه‌وانیش بێده‌نگ بوون و فۆرمه‌كه‌یان بۆ پرِكردمه‌وه‌، پاش چه‌ند كاتژمێرێكیش مانه‌وه‌مان له‌و شوێنه‌دا سه‌ریان خستینه‌وه‌ ئۆتۆمبیله‌ سه‌ربازیه‌كان و رِووبه‌رِووی سلێمانی و ته‌واو به‌ پێچه‌وانه‌ی هه‌ڵه‌بجه‌وه‌ كه‌وتنه‌ رِێ، هه‌موو ئۆتۆمبیلێك چه‌ند سه‌ربازێكی له‌گه‌ڵدا بوو تاوه‌كو كه‌سمان هه‌ڵ نه‌یه‌ین، دواتر له‌ سلێمانیش تێپه‌رِین و زۆر ترساین، گوتمان ئه‌بێ بۆ كوێمان به‌رن؟!، چ هه‌ڵه‌یه‌كمان كرد؟! .
هه‌ركه‌ گه‌شتینه‌ كۆمه‌ڵگای باینجان ئۆتۆمبیله‌كان لایانداو خه‌ڵكه‌كه‌یان هه‌رهه‌مووی له‌و ده‌شته‌دا فرِێدا.